ระบบการศึกษาของประเทศไทยถือได้ว่า ควรได้รับการปรับเปลี่ยนและพัฒนาอีกมาก ถึงแม้ว่าในหลายปีมานี้ จะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นบ้างแล้วก็ตาม ระบบการศึกษาไทยยังคงล้าหลัง โดยระบบการศึกษาของไทยจะเน้นที่ การท่องจำและการทำตาม ซึ่งสิ่งเหล่านี้นี่เอง ที่เป็นตัวขัดขวางความคิดสร้างสรรค์ของเด็กไทย การจะปฏิรูประบบที่ใช้มานานนี้ต้องได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง

ปัญหาหลักของระบบการศึกษาไทย

  • คุณภาพ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหาการเรียนการสอน สื่อการสอน หรือแม้กระทั่งคุณภาพของครู เนื่องจากบุคคลที่มีความรู้ทางด้านวิชานั้นจริงๆ มักจะไม่มาเป็นครู อาจเป็นเพราะค่าตอบแทนต่ำบ้างหรือว่า เพราะตัวระบบที่ไม่มีประสิทธิภาพ ส่วนคนที่มาเป็นครูบางคน ก็ไม่มีความรู้ความสามารถพอที่จะสอนวิชานั้นๆ ได้ ทำให้นักเรียนไม่ได้รับความรู้ที่มากพอ หรือบางครั้งก็ได้รับความรู้ที่ผิดๆ ไป
  • รูปแบบการสอน ที่มักให้นักเรียนท่องจำมากกว่าคิด เมื่อถึงวัยหนึ่ง เด็กควรได้คิดเองทำเอง เพื่อที่จะได้เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง และดูเหมือนการศึกษาไทย จะให้ความสำคัญกับผลสอบเป็นอย่างมาก แน่นอนว่า ผลการสอบก็เป็นสิ่งสำคัญ แต่การสอบของไทยมักจะเน้นการท่องจำเป็นหลัก ผลสอบที่ดีไม่ได้แปลว่า เด็กเก่งเสมอไป แต่อาจหมายความว่า เด็กคนนั้นมีความจำที่ดี รวมถึงการสอนในห้องเรียนที่มักไม่เปิดโอกาส ให้เด็กได้แสดงความคิดเห็นหรือตั้งคำถาม
  • การกระจายคุณภาพการศึกษา โรงเรียนในกรุงเทพมหานครและตามเมืองใหญ่ๆ มักจะมีโรงเรียนที่มีคุณภาพ ทั้งโรงเรียนรัฐบาลและเอกชน แต่ในทางกลับกัน ตามสถานที่ห่างไกล โรงเรียนกลับไม่ค่อยมีคุณภาพ อาจเป็นเพราะครูไม่อยากไปทำงานที่สถานที่ห่างไกลความเจริญ หรืออาจเป็นเพราะงบประมาณมีไม่เพียงพอก็ตาม เด็กนักเรียนตามชนบทจึงไม่ได้รับการศึกษาที่ดีพอ ซึ่งสำคัญมากกับเด็กเล็ก เพราะเป็นช่วงที่สมองกำลังเติบโตมากที่สุด